Vicdan, bu ifadədə böyük ağırlıq var. Bir çoxları üçün vicdan qürur məsələsidir, bəzilərində isə təəssüf ki, həmin kəlmənin heç “v”si belə yoxdur. Özündə vicdanı daşıyan kəs çalışdığı sahədə də buna əməl edir, lakin olmayan şəxs isə işində də insani keyfiyyətləri unudur.
Ölkəmizin səhiyyə sistemi bir tərəfdən inkişaf edərkən, digər yöndən boşluqları da görməzdən gəlmək olmur.
Həkimlərin əksəriyyətinin bahalı firma dərmanı yazmaq kimi böyük problem bir yana, dövlət xəstəxanalarında sığorta ilə pasiyentə göstərilməli tibbi xidmətləri pulla etməyə çalışanlar kifayət qədərdir və üstəlik xəstəyə kobud davranışlar da baş alıb gedir.
Müşahidələrimə görə bir qisim dövlət xəstəxanalarında tibb bacılarının bir qismi pasiyenti pulsuz qapıdan içəri belə salmağa ya çıxarmağa nazlanır, az qala onun üçün də müəyyən bir məbləğ “hörmət” tələb edir. O cümlədən iynə vurmaq və yaxud digər yardımları heç etmək istəmirlər. Xəstədən 3-5 manat da olsa qoparırlar, sanki qarşısındakı insanları “pul qabı” olaraq təsvir edirlər. Normal danışıqları da yoxdur, qırıcı rəftar edirlər. Bu cür – gözləri ancaq pul görənlərə insan demək olar mı? Hesab edirəm ki, yox… Xəstənin onları xəstəxanada Allahdan sonra dayaq kimi gördüklərini, etibar etdiklərini bilmirlər mi? Tibb sahəsini oxuyanda məgər öyrənmirlər ki, işini vicdanla yerinə yetirmək lazımdır? Aldığınız maaş mı sizi qane etmir? Maddi durumu çox da yaxşı olmayan, oraya sığorta ilə üz tutub gələn pasiyentlər sizə maaş verməlidir?
“Əziz” “tibb işçiləri”, görünür bir çoxlarınız vicdanınızı, humanist keyfiyyətləri geridə qoymusunuz. Ən önəmlisi də Hippokrat andını nə tez yaddan çıxartdınız. Sözüm sizədir, özünüz bilərsiniz elə kim olduğumuzu… Sizlər ki, xəstə pul uzatmayanda onun cüzi işini görmür, arxanızı çevirib gedirsiniz.
İnsan bu həyatda yaşatdığını yaşamadaz ölməz, çünki həyat bumeranqdır…
Zərintac Mayisqızı
